الـهــے...
دسـت کــریـــم تو بـراے دلـــــــ مـــــــا..
سـرپناهـے ست در این بے سرو سامانیها..
مــن یـــــآد گرفـته امـ...
وقتــےِ بُغـض میکـنمـ...
وقتـےِ اَشکـــ مــیریـزم منتظـــــــــــر هیــچ دستــےِ نبـاشمـ...
وقتــےِاز درد زخـم هایــم به خـودم مـبپیـچم مرهمــےِ باشـم بر جـراحتـم
من یــــــــــــــــــــــــــــــــــآد گرفتــه ام ...
کِ اگر زمیـن مـیـخورم خـودم برخیـزم...
من یـاد گرفتــه ام که همــه رهگذرند ... همـــــــــــــــه...
اینجـــا بـﮧ مـَرز بـے تـَفـاوُتـے هـا رسیـבه ام
בلـَــم را בيگــر هیـــچ نمـے لرزانــב!!
בر مـَـטּ دلهـُــره….
בر مـَـטּ تـــرس….
בر مـَـטּ "احســآس مُــرבه است" !!
ایـטּ روزهـآ بــے خـیـآل خیـالـَم شـُבه ام
مـُنتظرَم בنــیـا تـَمـام شـَوב...!!
شوریده و شیداےِِ توامـــــــ
شیرینےِ رویـــــــــــاےِِ منےِ...
تا به قیامت پاےِِ توامـــــ...
دینــــــــــــــــ.. منےِ...
دنیـــــــــــــــآےِِ منےِ
آقــــــــــــــــآےِِ منےِ
یلـــــــــــــدانوشت:
چن ساعت دیگه راهےِِ کربــــــلا هستمـ...
بـــــــــــاورم نمیشهـــــ...
آدمـ گـــــــــاهےِ پیچیده میشود...
گاهےِ هم خودش را گره میزند گوشه دنیا!
وَ آنقدر چوب سآدگےِ ـهایش را مےِ خورد
که دهان عَقلـ ـش از تعجب باز بماند...
و اما شُعور من و تو که این روزها حرف ندارد...
این را فهمــیده اےِ!؟
یلـــــــــــــدانوشت:
در شهرےِ که خورشید را به قیمت شمعےِ نمےِ خرند ،پروانه شدن یعنےِ تباهےِ !
اشک یعنےِ عشق بازےِ با خدا
انفجار بغضـــــ..امّا بےِ صـــدا
اشک یعنےِ آتش دلــ..آبِ رو...
در عروج و در نمـــاز دل وضـــو..
اشک یعنےِ نردبام آسمـــــان
اشک یعنےِ عاشقےِ را ترجمان
این سبک را دوست سنگین مےِخرد!
آبِ شورِ چشم..شیرین مےِخرد
یلـــــــــدانوشت:
امشب دستاےِ خالیم..پره اشک بود... تنها داراییم بود..یاحبیب خوب بخر!
دستمــو بگیر،نزار اشتباه برم...جز در خونــت،تو بگو کجا برم...؟
بے قرارتم، اے همه قرار من... تو بے کسیام، عشق تو تبار من...
عشق اول وآخرمن،سایه ےِ تو رو سر من..اے همه ے بآور من،اے کَس و کارم
به تو مدیونم به نگات،به همه عاشق کشیات، میزاره دل سر به هوات تا تو رو دارم
جـــاے ِ تو توے ِ دل ِ شکستست... اِسمت کلــیدِ همه ے دراے بستست...
وقتے دلـــم از زندگے سیره... یــاد تو مَرهم واسه ے دلاے خستست
من سرگردنو ببین،اشکاے پنهونو ببین،غُربت مهمونو ببین،تو پنـاهم باشـ...
دستاے خالیمو ببین،بے پر و بالیمو ببین،گرفته حالیمو ببین،تکیه گـاهم باشـ...
یلــــــــــــــــدانوشت:
بعد چند وقت حس خوندن...!
همیشه از حَرمت، بوےِ ِ سیب مےِ آید
صداےِ ِ بالـــ ِ ملائــک، عجیب مےِ آید!
سلام! *ضامن آهو*، دلِ شکستهِ ےِ من
به پاےِ ِ بوس ِ نگـــاهت، غریب مےِ آید
طلاےِ ِ گنبد تو، وعده گاه کفترـهاست.
کبوتر ِ دلـــــ ِ من، بےِ شکیب مےِ آید
برات گشته به قلبم مُراد خواهےِ داد...!
چرا که نالــــه «امّن یُجیب» مےِ آید ...
خیلـــــےِ وَقتـ ـها..
خیلــےِ دیر آدمـاےِ اَطرافتو مےِ شناســـےِ!
اونـ ـوقتِ کِ تازه یاد میگیرےِ بِ خیلیــآ بگےِ:
لطفاً جلوتر نیــــــــــــــــا...نزدیکــ نشو...!
حَســــــــــــاسیت دارم بِ بودن بعضیـا...!
اونوقت،حِس میکنمـ..چقد تنهآیےِـمو دوست دارم!
یلـــــــــدانوشت:
آنقدر بِ انسانـ ـهـــاے روے زمین بے اعتماد شده ام کِ میترسم
روزے اگر از خوشحالے بِ هَوا بِپرم، زمین را از زیر پاـهایم بکشند...!
اینـ روزـها آدَمـ ـها رو خیلےِ سآده میشه شِناخت ...
کافیه یه روز شــآد نباشےِ ...
حالت بَــد باشه ...
بےِ اَعصـآب باشےِ ...
بےِ پــُول باشےِ...
دآغــــــون باشےِ...
اون وقت اَطرافت رو خوب نِگـآه کن ...
دوست واقعیـ ـت رو مےِ تونےِ ببینےِ !!!
یلـــــــــــــدانوشت:
√..بُغضـ هایت را براےِ خودت نگه دار
گاهےِ سَبک نشوےِ ، سَنگین ترےِ...
نه دوست دارےِ خرابشون کنےِ...
نه مےِ تونےِ بهشون تکیه کنےِ!
*آدَمــــهآ،نمیـــ فَهمنَت...تَـرجُمه اَت میــ کُنـَند! آن هَــم بهــ زَبآن ِ خودِشآن
بـــــاران زخـم ـهـایم را شست
امـّا
درد ـهــایـم.. نَـ...!
بــــاران چشـم ـهــایم را شست
امـّا
اشک ـهـــایم.. نَـ...!
بـــــاران گلــویـــم را شست
امـّا
فـریــــادم.. نـَ...!
بــــــاران پیـکـــرم را شست
امـّا
وجـــودم.. نـَ...!
تَنهـــــــآیـے
از تو آدمـے مـےسازد
کِ دیگر شبیه هیچ آدمـے نباشـے...!
یلـــــــــدانوشت:
¤..سالگرد یلـــــــــداـے شبِ تار مبارک! ۱ سال گذشت...
بعضے وقت ـها روزِگـــــــــار..آدماش..
یه طورے مے سوزونتت کِ هـــــــزار نفر ـَهم نمیتونن خاموشت کنن...!
"بعضے وقت ـها ـهم طورے خاموشت میکنه کِ هزار نفر نمیتونن روشنت کنن...!"
زمـــــــــانه ایست کِ خیلے چیزـهــــــا آنطورے کِ باید باشد نیست...
یلــــــــــــــدانوشت:
ےِ ِ وقت هآیے ـهست تو زندگے،
کِ آدم در اُوج نیــــــــــــــــــــآز...
بِ بـــــــے نیـــآز ے میرســ ِ...!
بِ اُون لحظِ ـهآ میگن آخرِ خطـ ـ ـ
گاهے دِلم حضور مَـردانه میخواهد...
نَ اینکه مَــــــرد باشد...!؟ نـــــهـ...
"مَـــــــــــــردانِــهــــــ" بـــاشد...
حَرفــــــش...
قُولـــــــش...
فِکــــــرش...
نِگــــاهش...
وَ
قَلـــــبش...
آنقدر مَــردانه کِ بتوان تا بےنهایت دنــیـــــآ بِ او اِعتماد کرد...تکیه کرد...
یلـــــــــــدانوشت:
این روزـها ساکت که بمانے مےرود به حِساب جواب نداشتنت!
عُمـراً بفهمـــنـــد دارےجان مےکَنے تا اِحترامشان را نِگه دارے...
قطـــــآر!...
رآـهت رآ بـگیـر و بــرو...
نَ کـوـهـ تـوآنِ ریــزش دآرد!..
نَ ریــزعلـے پیـرآـهـن اِضـافهـ!..
دیگر ـهیچ چیز مثلـِ سآبق نیست...
یلــــــــــدانوشت:
"وَ چنان آرامم کِ کسے فکر نکرد زیرِ خاکستر آرامشِ مَنْ چِ هیاـهویے ست..."
سَهـــم مَن از شبِ یَلْــــــــــــدآ شــاید..
قِصـــه اے از غُصــــه...
و..
اَنــــآرِ سُرخے کهـ پُــر از ذِکْــرِ دلــتنگے ست...
و..
غَـم ـهایم بلـــنـد همچون شب یَلْـــــــــداست...
یلــــــــــــدانوشت:
"شـبِ یَلْــــــــــــــدآےِ" ــهمـه ق ش ن گ...
کم کم یـاد خواهے گرفت
بـا آدم ـهـا
همانگونه بـاشے
کهـ هستند...
همـانقدر
خـوُب...
گَــرم...
مِهربـان...
وَ گاهے همـانقدر
بَــد!..
سَرد!..
تَلـخ!..
یلــــــــدانوشت:
یــــــاد گرفتم...!
چه صَبـورانـــــــــــه..
بعضے دردها را تحمّل مے كند...
بـے آنـكـه بـدانـد..
حَقْ است يا سِتَمْ؟!...
یلــــــــــدانوشت:
خدايـــــــــــــــا!
يا فَرياد در گلويم را بگير..
يا بُغضِ گلوگيرم را..
هر كدام راه ديگرے را بسته!...
دانے که چرا مُهر جبین خاکـــ حسین است؟
چون قبله ے دل،پیکر صد چاک حسین است
دانے که چرا چوبـــــ شود قسمت آتشــــــ؟
بے حـــرمتیش بر لب و دندانـــ حسین است
دانے که چرا آبـــــــــ فراتست گلــــــ آلود؟
شــــرمنده زلعلِ لب عطشان حسین است
دانے که چرا کعبه ے حق گشته سیه پوش؟
یعنے که خـــــدا هم عزادار حسین است . . .
یلــــــــــدا نوشت:
از "یا حسین" تا " با حسین " فرسنگها فاصلـــــه است
کوفیان نیز " یا حسین" گفتند ولے " با حسین " نماندند ...
تیـغ بر فرق عـــدالت زده و خندیدند!
خون به ابعاد غریبی علی پاشیدند..
زخــــم بر سلسله بـاور و ایمـان افتاد
همه افلاک از این زخم به خود لرزیدند
شب پر از رخوت نامــردی مردم گردید
آسمان، ماه، ستاره، همگی خوابیدند
صبـــح، امّا دو سه تا کاسه شیـر آوردند
کودکانی که علـی را همه شب میدیدند
هق هق چاه شناور شده در گریه نخل
همه از هم فقط از درد علـی پرسیدند...
زمانه ثابت می کند مرد کیست..
تن مـــــــــرد و نامـــرد یکیست!...
دعـای بــــــاران چــرا؟
دعـای عـ شـ ق بخــوان!..
"این روزها دلها تشنه ترند تا زمین ها..."
دیـــــــروز
مــا زندگی را به بازی گرفتیمـ
امـــروز،او
مــ ـــ ــــ ــــ ا را...
فـــــردا؟...
دلم سکوت می خواهد...
سکوت و فقط سکـــوت...
چون وسعت دلــــــــم به اندازه تمام حرفهایی است که برای نگفتن دارم!...
...................................................................................
حرف های گره خورده با سکـــــــــــوت...
گوش شنوایی می خواهد به وقت فریاد!
قســــــم به بــــــــــــــــزرگیت
و لحظــه هایی که از آن من کـــــــردی
دنیـــــــــــا و دار و نـــــــــدارش
بـه چشـــم برهـم زدنی هم نمی ارزد...
کاش میشد که کسی میآمد...این دل خستهی ما را میبرد
چشم ما را میشست...راز لبخند به لب میآموخت!
کاش میشد که غـم و دلتنگی..راه این خانهی ما گم میکرد!
و کمی مهربـــــانتر بودیم...
و به یلــــــــــــدای زمستانی و تنهايی هم
یک بغل عاطفه گرم به مهمانی دل میبردیم
کاش ما تجربهای میکردیم..شستن اشک از چشم!..
بردن غـــــم از دل...همدلــــــی کردن را
کاش میشد که به انگشت نخی میبستیم
تا فراموش نگردد که هنوز انسانیم!...
کاش در باور هر روزه مان..جای تردید نمایان میشد
و سؤالی که چرا سنــــگ شدیم؟!..
و چرا خاطر دریاییمان خشکیده ست؟..
کاش میشد که شعار...جای خود را به شعوری میداد!..
کاش پیدا میشد دست گرمی که تکانی بدهد
تا که بیدار شود، خاطر آن پیمان
و کسی میآمد و به ما میفهماند
از خــــــدا دور شدیــــــم...
در این زمانه هیچکس خـودش نیست
کســی برای یک نفــس خــودش نیست
همین دمــــی که رفت و بـــازدم شد
نفـــس نفـــس نفـــس خــودش نیـست
همین هوا که عین عشـق پاک است
گـــره که خورد با هـــوس خودش نیست!
خـــــدای ما اگر که در خـــود ماست
کسی که بی خداست،پس خودش نیست
دلــــی که گرد خویش می تند تــــار
اگرچه قــدر یک مـــگس خــــودش نیست
مگس به هرکجا بجر مگــس نیست
ولی عقـــــاب در قفــس خــــودش نیست
تو ای مــن،ای عقــاب بسته بالـــم
اگــــرچه بر تـــــو راه پیش و پس نیـــست
تو دستِ کـم کمی شبیه خود باش
در این جهان که هیچکــس خودش نیست!
تمام درد مــا همین خود مـاست...
تمــــــــام شد..همین و بس خودش نیست..
سلامــ...مرسےاز نگاهِ یلـدایے..
